Organizacje charytatywne » Pomoc

Dary rzeczowe

admin — Sat, 09 Jan 2010 19:20:13 +0000

Polacy dużo chętniej darowują rzeczy niż pieniądze. Najnowsze badania pokazują, że znacznie chętniej bierzemy udział w akcjach, gdzie można przekazać przedmioty. Hitem są zbiórki w marketach. Wchodząc do sklepu otrzymujemy ulotkę informującą o prowadzonej w danym dniu akcji. Najczęściej są to akcje typu wyprawka dla żaka lub świąteczne. Od połowy sierpnia prowadzone są akcje zbiórkowe zeszytów, podręczników, przyborów szkolnych, plecaków dla dzieci z najuboższych rodzin. Już od końca listopada trwają zbiórki żywności na święta, zarówno dla potrzeb osób prywatnych, jak i do zorganizowania publicznych wigilii dla potrzebujących i samotnych. Zbierane są też zabawki na prezenty dla dzieci. W takich akcjach udzielamy się chętnie. Przecież nie chcemy, aby w tak wyjątkowym dniu, jak wigilia, choć jedno dziecko zostało bez prezentu. Rzadziej dajemy pieniądze do puszek.
W okolicach świąt prowadzone są też akcje na rzecz zwierząt. Ich pomoc humanitarna też dotyczy. W marketach i szkołach zbierane są miski, karma i puszki dla psów i kotów ze schronisk. Z kolei na wiosnę, w okresie porządków i wietrzenia szaf, wiele organizacji zbiera ubrania (to na przykład dla bezdomnych, bezrobotnych, osób starych i schorowanych) lub koce, zasłony, ręczniki (te rzeczy przydadzą się w lokalnym schronisku dla psów i kotów).
Ogólnie rzecz ujmując, wolimy dawać dary rzeczowe niż pieniądze. Choć niejednokrotnie organizacjom bardziej przydałyby się wolne środki finansowe właśnie. Ale my wierzymy, że pieniądze można zawsze wydać niezgodnie z naszym życzeniem. Choć organizacje społeczne podlegają ścisłej kontroli finansowej, Polacy nie do końca w to wierzą. Wolą przekazać worek ryżu czy kupić ubranie, bo przynajmniej mają pewność, że zostanie wykorzystane zgodnie z ich intencją. Dając rzecz od razu wyobrażamy sobie, na co zostanie spożytkowana. Ryż do jedzenia, ubranie do ubrania. Dając pieniądze nie zawsze mamy taką pewność.

Marzenia o pomaganiu

admin — Sun, 27 Dec 2009 19:06:31 +0000

Wiele osób marzy o pomaganiu innym. Chcą zostać lekarzami, ratownikami, poświęcać się dla innych. Wzorując się na wielkich ludziach marzą o dalekich krajach i przygodach związanych z podróżowaniem. W rzeczywistości mało komu udaje się wytrwać przy tych marzeniach, zamiast założyć rodzinę wyjechać jako lekarz misji pokojowej do obszaru objętego działaniami wojennymi. Dla osób szczególnie zdeterminowanych wiele organizacji humanitarnych prowadzi wyjazdy na zagraniczne misje. Mogą w nich wziąć udział na przykład studenci medycyny. Jest to nauka zawodu połączona z praktyką lekarską w najcięższych warunkach. Jednocześnie jest to możliwość pomocy ludziom często naprawdę ogromnie potrzebującym, w krajach objętych konfliktami zbrojnymi, gdzie nie ma idealnych warunków sanitarnych. Wyjazdy takie przynoszą często wiele satysfakcji. Jest wiele organizacji, do których może zgłosić się osoba zainteresowana wyjazdem zagranicznym jako wolontariusz i niesieniem pomocy humanitarnej. Najchętniej przyjmowani są lekarze i pielęgniarki, ale medyczne wykształcenie nie jest konieczne. Poszukiwane są osoby mogące uczyć angielskiego. Są też wyjazdy, gdzie nie jest konieczne żadne wykształcenie, bo wszelkie umiejętności niezbędne w pracy przekazywane są na specjalnych szkoleniach. Warto tu wspomnieć, że lekarze wyjeżdżający na misję oczywiście też są szkoleni. A osoby bez wykształcenia mogą zajmować się sprzątaniem miejsc po działaniach wojennych, mogą pomagać lokalnej ludności w prostych czynnościach jak noszenie wody, budowa, szycie, pranie, opieka nad dziećmi. Mogą brać udział w misjach związanych z ochroną przyrody, renowacją zabytków (w najprostszym zakresie). Taki wyjazd, niezależnie od wykształcenia i docelowego zajęcia jest na pewno wspaniałym doświadczeniem. Zyskuje się ciekawe znajomości, przebywa w odmiennym kulturowo kraju, a przede wszystkim pomaga potrzebującym. Takie działania dają poczucie spełnienia życiowego i są naprawdę bezcenne.

Pomoc przez SMS

admin — Sat, 12 Dec 2009 19:06:28 +0000

Jak pokazują badania, Polacy coraz chętniej wspierają działalność organizacji charytatywnych. Wsparcie to ma coraz częściej charakter finansowy, czyli taki, na jaki jest wśród organizacji największe zapotrzebowanie. Coraz chętniej kupowane są gadżety z logo fundacji, a także wpłacane są pieniądze na konto. Jednak prawdziwe rekordy biją akcje smsowe. Sprawa polega na tym, iż przeciętny obywatel wysyła sms na podany numer. Ważne, aby wpisał odpowiednie, podane w informacji o akcji słowo. Najczęściej jest to POMOC, POMAGAM i tym podobne. Wysłanie smsa kosztuje więcej niż zwykły sms. Zwykle od dwóch do dziesięciu złotych. Do tego należy doliczyć podatek od towarów i usług VAT. Różnica w cenie smsów to kwota, którą zasilamy konto wybranej organizacji, czy to fundacji czy stowarzyszenia. Dlaczego ta forma pomocy cieszy się aż taką popularnością? Czynników jest wiele. Przede wszystkim decyduje forma, w jakiej informacja o akcji do nas dociera. Jest to najczęściej przemawiający do wyobraźni obrazek na billboardzie. Umieszczane na nim są z reguły chore dzieci, którym fundacja czy stowarzyszenie pomaga. Jeszcze skuteczniejsze są reklamy telewizyjne. Łączą one wzruszającą muzykę z przemawiającymi filmami. Widząc taki obraz, nie czujemy się dobrze, niejednemu kręci się łezka w oku! Przecież trudno o większą niesprawiedliwość społeczną niż chore dziecko. Nie możemy przejść obojętnie wobec faktu, że dziecko to nie ma dzieciństwa, że cierpi. Ale reklama od razu podaje rozwiązanie, wystarczy wysłać sms aby wywołać uśmiech na twarzy dziecka. Każdy chętnie chwyta za telefon, przecież taką drobną kwotą może wspomóc potrzebujących. Wysyłamy sms i od razu czujemy się lepiej. Nasze pieniądze wspomagają najbardziej potrzebujących podopiecznych wybranych organizacji. Badania pokazują, że smsy są jednym z najskuteczniejszych sposobów pozyskiwania funduszy, zwłaszcza dla dużych organizacji, które stać na inwestycję w spoty reklamowe w telewizji. Wiedzą one jednak, że zwrócą się z nawiązką.

Działania charytatywne dzieci

admin — Sat, 05 Dec 2009 19:06:27 +0000

Wraz ze wzrastającym poziomem życia rodzice coraz częściej zachęcają swoje dzieci, aby poza dodatkowymi zajęciami, na przykład nauką języków obcych, jazdą konną czy grą w tenisa, zaangażowały się w działalność charytatywną. Taka działalność uczy młodych ludzi wrażliwości. Poza tym pozwala im zdobyć doświadczenia niezbędne w życiu zawodowym. Rodzice wolą dzieci posłać do godnej zaufania organizacji, która jest powszechnie szanowana i rozpoznawana, niż do firmy, gdzie mogą spotkać się z niekoniecznie uczciwym postępowaniem. Dlatego coraz więcej młodych ludzi zasila szeregi różnych organizacji pozarządowych. Wolontariat w nich często niczym nie różni się od obowiązków, jaki te osoby pełniłyby w firmach. Są to prace biurowe, obsługa urządzeń typu faks, komputer, ksero. Poza tym nauka obiegu dokumentów. W większych organizacjach działa on na podobnych zasadach jak w każdej firmie. Młodzi ludzie swoją nieodpłatną praca zyskują doświadczenie, ale i pomagają organizacjom. Często są to osoby pełne energii i pomysłów, których w firmach nie mogłyby realizować. Organizacje, takie jak stowarzyszenia czy fundacje, są bardziej otwarte i częściej realizują pomysły młodych, na przykład niestandardowe sposoby na pozyskiwanie funduszy. Takie podejście i wykorzystanie kreatywności młodzieży nie byłoby możliwe w firmach, przedsiębiorstwach. Fundacje mogą na tym tylko zyskać. Inne doświadczenie, które można zdobyć w organizacjach pozarządowych, to przygotowanie, organizacja spotkań biznesowych. Duże organizacje często spotykają się z obecnymi i potencjalnymi sponsorami. Młodzi ludzie uczą się podczas takich spotkań negocjacji, ale także zachowań biznesowych, od najprostszych typu podawanie kawy, po wymianę wizytówek. W dzisiejszych czasach zachowania osób związanych z fundacjami nie odbiegają od tych w biznesie. Zwłaszcza, że przełożeni fundacji są często etatowymi pracownikami. Trudno przecież oczekiwać, aby fundacja obracająca setkami tysięcy złotych mogła opierać swoje działanie jedynie na wolontariacie.

Pomagamy dzieciom i osobom starszym

admin — Thu, 05 Nov 2009 17:38:48 +0000

Od kilku lat działam w fundacji, która pomaga jednocześnie dwóm grupom społecznym – dzieciom z domu dziecka i osobom starszym z domów spokojnej starości. To taka pomoc humanitarna dla młodych i starych przedstawicieli naszej społeczności. Bardzo lubię moją pracę. Z reguły pracuję z grupą dzieci. Jestem pedagogiem, mam uprawnienia do pracy z dziećmi. Najpierw piszemy, a potem przygotowujemy przedstawienie. Szyjemy kostiumy, robimy dekoracje. Wszystko sami, z poprzednich dekoracji, śmieci, starych ubrań. Nie stać nas na kupno dekoracji, poza tym dzieciom takie manualne prace dają dużo radości. Przygotowujemy przedstawienie bardzo pieczołowicie. Dzieci angażują się całym sercem w tę pracę. Trenują, uczą się roli na pamięć, naprawdę bardzo poważnie do tego podchodzą. Cały wolny czas poświęcają na próby, pisanie. Wiele naszych sztuk jest pisane wierszem, więc wymyślenie rymów zajmuje wiele czasu. Rzadko korzystamy z gotowych sztuk. Kiedy wszystko jest dopracowane, jedziemy na przedstawienie do domu spokojnej starości. Jak mówimy, do babć i dziadków. Te dzieci nie zawsze mają swoje rodziny, tam spotykają kochających, ciepłych staruszków, do wszystkich mówią babciu, dziadku. Podopieczni domu bardzo to lubią. Z reguły przedstawienie organizujemy na dzień babci, dziadka, na dzień mamy, czasem na święto wiosny. Czasami przedstawienie nie ma tradycyjnej fabuły, ale jest to na przykład koncert piosenek. Wtedy ja gram na pianinie, a dzieci śpiewają. Ja pracuję z dziećmi, inni wolontariusze naszej fundacji pracują z osobami starszymi, czyli babciami i dziadkami. Inspirują do zrobienia czapki i szalika na drutach dla jakiegoś dziecka. Na dzień dziecka to babcie i dziadkowie szykują dla dzieciaków niespodzianki, często jest to przedstawienie. Oj, śmiechu jest wtedy co nie miara! Babcie też same piszą te sztuki, często dla żartu wcielają się w role konkretnych dzieci. Czasami śpiewają. Na zimę robią konfitury – często uczą dzieciaki, jak je się robi. Bardzo lubię tę pracę.