Pomagamy dzieciom i osobom starszym
Od kilku lat działam w fundacji, która pomaga jednocześnie dwóm grupom społecznym – dzieciom z domu dziecka i osobom starszym z domów spokojnej starości. To taka pomoc humanitarna dla młodych i starych przedstawicieli naszej społeczności. Bardzo lubię moją pracę. Z reguły pracuję z grupą dzieci. Jestem pedagogiem, mam uprawnienia do pracy z dziećmi. Najpierw piszemy, a potem przygotowujemy przedstawienie. Szyjemy kostiumy, robimy dekoracje. Wszystko sami, z poprzednich dekoracji, śmieci, starych ubrań. Nie stać nas na kupno dekoracji, poza tym dzieciom takie manualne prace dają dużo radości. Przygotowujemy przedstawienie bardzo pieczołowicie. Dzieci angażują się całym sercem w tę pracę. Trenują, uczą się roli na pamięć, naprawdę bardzo poważnie do tego podchodzą. Cały wolny czas poświęcają na próby, pisanie. Wiele naszych sztuk jest pisane wierszem, więc wymyślenie rymów zajmuje wiele czasu. Rzadko korzystamy z gotowych sztuk. Kiedy wszystko jest dopracowane, jedziemy na przedstawienie do domu spokojnej starości. Jak mówimy, do babć i dziadków. Te dzieci nie zawsze mają swoje rodziny, tam spotykają kochających, ciepłych staruszków, do wszystkich mówią babciu, dziadku. Podopieczni domu bardzo to lubią. Z reguły przedstawienie organizujemy na dzień babci, dziadka, na dzień mamy, czasem na święto wiosny. Czasami przedstawienie nie ma tradycyjnej fabuły, ale jest to na przykład koncert piosenek. Wtedy ja gram na pianinie, a dzieci śpiewają. Ja pracuję z dziećmi, inni wolontariusze naszej fundacji pracują z osobami starszymi, czyli babciami i dziadkami. Inspirują do zrobienia czapki i szalika na drutach dla jakiegoś dziecka. Na dzień dziecka to babcie i dziadkowie szykują dla dzieciaków niespodzianki, często jest to przedstawienie. Oj, śmiechu jest wtedy co nie miara! Babcie też same piszą te sztuki, często dla żartu wcielają się w role konkretnych dzieci. Czasami śpiewają. Na zimę robią konfitury – często uczą dzieciaki, jak je się robi. Bardzo lubię tę pracę.